KAMPIOENEN

KAMPIOENEN

Odysseus '91 2

1 - 0

CJVV 3

74'
Assist: Dylan Mulder

Competitie

Mannen Zaterdag reserve (A-cat), 2, 2e klasse D

Datum

4 mei 2013 12:30

Scheidsrechter

Gameren, J.W. van

Accommodatie

Sportpark De Eng
Tuurdijk 33
3997MS
'T GOY
tel. 030-6011721

Utrecht
Geachte lezers. Aan mij de eer om een verslag te schrijven over de memorabele wedstrijd van Odysseus Heren 2 gespeeld op 4 mei jl. Ik zal proberen het verslag zo leesbaar mogelijk te maken dat ook de minder belezen kippetjes en blondines onder ons het gewoon kunnen volgen.


Dat Nederland een Mickey Mouse competitie heeft is nu al drie jaar op rij onomstotelijk vastgesteld. Althans, voor het hoogste niveau. Zaterdag reserveklasse 2, Ody Heren 2, dat is echt puur genieten. Niks Mickey Mouse, maar keiharde Trojaanse arbeid, met af en toe duur puntenverlies. Toch staat Heren 2 aan de vooravond van de laatste wedstrijd op de eerste plaats en kan bij winst of gelijkspel de titel binnengehaald worden. En weer blijkt de toeschouwer op voorhand al de winnaar te zijn: het is tegen de nummer twee! Oh wat een spanning!


Met trillende beentjes staat Ody het eerste kwartier te voetballen. Beetje aftasten, voelen en strelen. Daarna beginnen de beentjes hun werk te doen en lijkt de spanning weg te zijn. Heerlijk voetbal met meer balbezit voor Ody, maar met de grootste kansen voor CJVV. Zo leert Jorrit ons dat je als keeper je handschoenen altijd in moet smeren met honing, wat hij klaarblijkelijk is vergeten. Een grote kans ontstaat voor CJVV, maar Jorrit weet deze ook weer eigenhandig ongedaan te maken. IN de slotfase wordt de genadeklap toegebracht door niemand minder dan onze eigenste Limburger. Hij speelt de sterren van de hemel, mijn Zeus wat een geweldenaar. Evert ten Napel (goede vriend van Siert de Vos) was waarschijnlijk een verhaal begonnen over een dirigent die de lijnen uitzet en zijn orkest meeneemt naar een hoger niveau…maar dat dat ook alleen kan als je goede muzikanten om je heen hebt en ook met z’n alle de juiste muziek voor je neus hebt…en bla bla bla. Maar waar het dus om gaat is dat Jules heerlijk speelde en dat wist te verzilveren met een doelpunt (Jules, ik stuur je straks mijn rekeningnummer).

Verder moeten we maar niet teveel stilstaan bij de wedstrijd maar onze aandacht verleggen naar het hoogtepunt: het kampioenschap!

Als blije lammetjes in de wei stormen hordes mensen het veld op na het laatste fluitsignaal. De eerste blikken Schultenbräu worden leeggespoten en bossen bloemen worden overhandigd! Ook is er even tijd voor de paparazzi om de godenzonen nog nuchter te fotograferen, wat voor sommige een mooier plaatje oplevert. Langzaamaan vertrekken de kampioenen richting kleedkamer waar de belofte van Marco Boccaletti wordt ingewilligd; twee treetjes Schultenbräu. Hoewel deze voor sommige mensen nog wat aan de koude is is het zeer bevorderlijk voor de voortgang van de feestelijkheden. Onder het genot van Guido’s slaapkamermuziek kunnen de twee kapsters zich te buiten gaan aan Nard’s haar. Niet dat het gekapt gaat worden, maar Nard wilde al heel lang en heel graag blonde haren. Als hij goed genoeg zijn best zou doen voor het team dan mocht hij, mits kampioen, zijn haren blonderen. Namens het hele team: “alstublieft Nard, het was ons een genoegen” (zou hij al weten dat die shit er pas over 2 maanden uit is?).


In de loop van middag en avond worden meer biertjes gehakt, pizza’s gesnaaid en links en recht een toespraak gehouden. De avond werd vervolgd in de Gij&Ons. Meters bier worden aangedragen en “Jody Lukoki” blijkt lekker in de mond te liggen. Dit blijkt ook maar weer eens uit de twee-woordige toespraak van Nard na het winnen van de Tom Sloëtjes-Award: “Joooody Lukooooki!!!”. Voor de buitenstaanders: Tom Sloëtjes was ooit de meest misdragende en dus inherent de meest waardevolle speler van Odysseus. Jody Lukoki is een danser of iets dergelijks. Hoewel dit een geweldige toespraak was spant die van Jorrit wel de kroon. Hij ging op de bar zitten, weten we het nog? En toen zij hij iets waar ik in ieder geval geen touw aan vast kon knopen…maar ach, wie wel? Naar verluid heeft Jorrit als vanouds nog bijna een helikopter ingezet. Mocht dit niet gebeurd zijn: wijs man die Jorrit. Indien dit wel gebeurd is: ben blij dat ik het niet gezien heb!


En toen werd ik wakker met een kater…


Tot slot wil ik iedereen nog bedanken voor afgelopen seizoen. Ondanks dat ik de laatste maanden niet meer gespeeld heb ben ik blij dat ik mijn carrière bij Odysseus heb mogen afsluiten met een kampioenschap. Na 5 jaar paars kan ik toch zeggen dat ik een Odyjaan ben of zoals de Fransen zeggen “Ody suis”.


Tot op het Ody-toernooi, toch?


Steven “Hector” de Kort

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!