De avonturen van Bestuur Snijder in de sneeuw door Rosa den Engelsman

“Vannacht is hier de hel losgebarsten”.

Dit waren de eerste woorden van onze reisleider Koen. Deze opbeurende tekst kregen we te horen toen we net aankwamen in de wintersportplaats Le Corbier.

Na een verre van perfecte reis; onderaan de berg stopte de bus er mee en nog veel erger, de dvd-speler werkte de hele reis al niet, verwacht je een welkomstwoordje met een ietwat vrolijkere ondertoon. Maar niets van dat was waar, de hel was losgebarsten. Wij, als bestuur Snijder, zijn getraind om lastige situaties op te lossen en stonden al enthousiast te springen om deze hel eens even in de snowboardhemel te veranderen. Fraukje,Frankje,Janneke, Daan en Rosa waren van de partij namens het huidig bestuur op deze reis. Door een administratieve fout zat Rutger per ongeluk ingedeeld in een appartement met 3 totaal vreemde mensen. Gelukkig wel in hetzelfde dorp dus zo nu en dan mocht hij ook mee spelen.

De speculaties kwamen als snel op gang: het dorp was afgebrand, de verschrikkelijke sneeuwman had alle skileraren opgegeten, er was geen bier meer te krijgen of de sleepliften sleepten niet meer. Maar niets van dit kwam zelfs maar in de buurt. Het is een hel, want het heeft vannacht gesneeuwd. Koen kreeg een reactie die hij waarschijnlijk niet verwachtte. In plaats van gezamenlijk in janken uit te barsten ontstond er een kabaal van klappen,juichen,gillen en andere hysterische geluiden. We zijn op wintersport en er ligt meer dan genoeg sneeuw. Iets wat de afgelopen jaren niet altijd gezegd kon worden.

De eerste avond kon het avontuur beginnen, het was oudejaarsavond en iedereen had er zin in. Al vrij snel werd het duidelijk dat de avonturen van bestuur Snijder niet in de kroeg gingen gebeuren. De “bar” was eigenlijk een restaurant waar het eten niet lekker was. Combineer dit met de slechtste DJ van het westelijk halfrond en barman Sidderaaltje die liever gasten wegpest dan ze een wijntje inschenkt, en de avonturen van bestuur Snijder in deze tragische bar zijn minder spannend dan de avonturen van Argos op de gemiddelde zaterdagavond.

Gelukkig hebben de avonturen op de piste zich wel laten zien. Zo zaten papa Frank en mama Rosa op zondag al bij de eerste hulp. Duccan N.had een behoorlijke scheur in zijn kin na een val uit de lift. Deze val werd overigens veroorzaak door de sneeuwballen van Daan S. en zijn handlanger Frank K. Dit in combinatie met het snowboard van Nienke van den O. resulteerde in 6 hechtingen. Maar dit was niet genoeg voor dag 1, Wilfred alias Willem B. vond het ook nodig om uit de lift te vallen. Met 1 hechting minder won hij helaas niet de eerste prijs, maar de enorme pleister op zijn voorhoofd stond hem zeker goed.

Iedereen die ooit een wintersport heeft geboekt bij Husk weet dat de appartementen altijd weinig voor veel zijn. Om het groepsgevoel nog een beetje te vergroten bewoonden we met zijn 5en een 4-persoonsappartement. Gelukkig was Fraukje C. zo vriendelijk om haar bestuursloyaliteit op te geven en waren er een aantal spaarzame rustige momenten als mevrouw bij haar dames 1 vriendinnen was. Maar bij gebrek aan een fatsoenlijke bar werd er gezocht naar een ander etablissement waar de nodige drankjes genuttigd konden worden. Ondanks de overbevolking was bar kamer 34 snel geboren. Na Rosa den E . uit voorzorg haar helmpje te hebben opgezet, kon het kingsen beginnen. Bij een spelletjes als deze komt direct naar voren hoe sterk de band is binnen dit bestuur. Rutger was weer aangeschoven en al snel had hij zijn maatje Frank gevonden. Deze heren hebben bewezen dat ze gezamenlijk iemand met een flinke Schram de goot in kunnen sturen tijdens dit briljante drankspelletje. Volgende keer toch die aangeboden helm aannemen als je het slachtoffer bent van dit dynamische duo?

Wat eigenlijk het grootste avontuur van deze week bleek te zijn, was het feit dat we volledig Voorzitter- en Vicevoorzitterloos waren. Als Ajax zonder Cruijff renden we bestuurloos rond. Er werden geen beslissingen genomen waardoor we met 4 soorten toetjes thuis kwamen en ook geen idee hadden hoe deze opgegeten moesten worden. Daarnaast kon Janneke S. hierdoor ongestraft 3 uur de hete kraan open zetten, zodat de rest van Le Corbier het met louter koud water moest doen. Wat ze overigens ook wel weer verdiende als ik de blauwe/zwarte plekken op haar benen moet geloven. Deze werden opgelopen tijdens de uitputtende lessen van snowboard leraar Francois. Die deze week naast Janneke ook snowboardtalent Bram van der L. met een blessure naar huis stuurde.

Wat we wel bestuurloos konden was snowboarden. Op dag 1 werden de groepjes ingedeeld. Groepje 1A-gold was al snel gevormd. Emma, Carlijn, Daan, Frank en Rosa werden na een strenge selectie toegelaten. Naast de prestaties op de piste, werd er vooral geshined naast de piste. Vooral Emma blonk hier in uit. Na een 4-dubbele salto gemaakt te hebben vond zij het allermooiste plekje van het gehele gebied om even te gaan zitten en te genieten. De 20 meter omhoog kruipen was het allemaal waard. Om hier even van bij te komen werd er een echte bar opgezocht. Hier werd tot ieders grote verbazing lekker eten en drinken geserveerd en een heuse Franse pubquiz gehouden. Deze quiz werd al snel een Odysseus-battle waarbij team 1, Romboud van de W. en Daan S., een nipte overwinning behaalde op team 2, Frank Keukens en Rutger ter Horst.

Kortom, het was een week vol avonturen op en naast de piste. Als laatste wil ik graag de commissie en iedereen die mee was bedanken. Het was een briljante week en gezamenlijk hebben we ervoor gezorgd dat de hel smolt als sneeuw voor de zon. PS: Uiteraard zorgde Husk voor het laatste avontuur door de skibox niet meer open te krijgen in Utrecht. 3 keer hoera voor Husk. Hoera, Hoera, Hoera!